Poradnik

Jak podłączyć Maca do Sonos Ray przez kabel optyczny

Ray przyjmuje kabel optyczny, co czyni go jednym z najłatwiejszych głośników Sonos do postawienia na biurku obok Maca. Kłopotliwa część jest po stronie Maca: większość obecnych Maców nie ma wyjścia optycznego, a gdy już się je doda, przestają działać klawisze głośności. Oba da się rozwiązać. Oto cała robota, po kolei.

Czego potrzebujesz

• Sonos Ray, skonfigurowany w aplikacji Sonos i w tej samej sieci co Twój Mac.
• Kabel optyczny – TOSLINK, ten z kwadratowymi wtykami, sprzedawany też jako S/PDIF optyczny. Każda długość, która dosięgnie, jest dobra.
• Wyjście optyczne w Macu. To ta część, której ludzie się nie spodziewają. Zobacz poniżej.

Wejście przewodowe Raya jest optyczne, więc nie ma do niego drogi przez HDMI. Soundbar wyłącznie z HDMI potrzebuje adaptera Optical Audio Adapter firmy Sonos między kablem a głośnikiem – Beam jest z nim sprzedawany, a w pozostałych modelach to osobny zakup.

Większość Maców nie ma portu optycznego

Apple wiele lat temu zrezygnowało z połączonego gniazda słuchawkowo-optycznego. Jeśli nie masz starszego Maca, w samej maszynie nie ma wyjścia cyfrowego i żadne ustawienie programowe go nie wytworzy. Trzeba je dodać, a występuje w dwóch postaciach.

Tak czy inaczej w specyfikacji szukasz jednego: wyjścia optycznego S/PDIF lub TOSLINK – nie „dźwięku cyfrowego” w ogólności, nie dźwięku przez HDMI, nie gniazda słuchawkowego. Strona o sprzęcie wymienia to, co sami sprawdziliśmy.

Podłącz kabel

Kable optyczne często przychodzą z małymi plastikowymi zaślepkami na końcach. Zdejmij je. Wtyk wchodzi tylko w jedną stronę i klika po dociśnięciu – kabel wsunięty do połowy wygląda na podłączony i nie przepuszcza sygnału, co jest najczęstszą przyczyną ciszy na tym etapie.

Poprowadź go z wyjścia optycznego w stacji dokującej lub interfejsie do wejścia optycznego z tyłu Raya. Przy żywym sygnale zwykle widać w gnieździe słabe czerwone światło, co jest szybkim sprawdzeniem, że strona Maca coś robi.

Wybierz wyjście w macOS

Otwórz Ustawienia systemowe → Dźwięk i wybierz swoją stację dokującą lub interfejs w sekcji Wyjście. Nosi nazwę sprzętu, a nie głośnika – macOS nie ma pojęcia, że na drugim końcu jest Sonos.

Dwie rzeczy będą wyglądać na błędne i obie są poprawne:

• Suwak głośności jest wyszarzony. Wyjście cyfrowe nie przenosi poziomu głośności. Sygnał wychodzi w pełnej skali, a to głośnik decyduje, jak głośno to zabrzmi.
• Klawisze głośności nic nie robią. Ta sama przyczyna. Po stronie Maca nie ma czego ściszać, a kabel nie potrafi przekazać dalej takiej prośby.

Nie szukaj też ustawienia, które by to naprawiło. Żadne z tego nie jest usterką – tym właśnie jest wyjście optyczne – i jest o tym osobna sekcja poniżej.

Upewnij się, że dźwięk faktycznie dociera

Włącz coś, co gra bez przerwy, a potem sprawdź to od strony głośnika, a nie Maca – Mac nie widzi, co dzieje się w kablu:

• Słychać to. Oczywiste, ale zrób to najpierw: Ray może mieć bardzo niski poziom z poprzedniej konfiguracji.
• Aplikacja Sonos pokazuje pokój odtwarzający swoje wejście TV. Tak właśnie Sonos zgłasza źródło przewodowe i to jedyne pozytywne potwierdzenie, że sygnał dotarł.
• Aplikacja Sonos zmienia to, co słyszysz, a Mac nie. Takie połączenie oznacza, że kabel działa tak, jak powinien.

Jeśli nie ma żadnego dźwięku: sprawdź, czy wyjście nadal jest wybrane w ustawieniach Dźwięku, czy oba wtyki są dobrze wpięte i czy nie została gdzieś zaślepka. Jeśli Twoja stacja dokująca ma więcej niż jedno wyjście dźwięku, upewnij się, że macOS wskazuje na to optyczne, a nie na gniazdo słuchawkowe.

Ponieważ Mac wysyła sygnał w pełnej skali, wszystko zależy teraz od własnej głośności Raya – ustaw ją wygodnie w aplikacji Sonos. Jeśli Ray jest zgrupowany z innymi pokojami, rozgrupuj go na razie.

Odzyskiwanie klawiszy głośności

Tu utyka większość zestawów. Dźwięk jest doskonały, a klawiatura bezużyteczna, więc sięgasz po telefon za każdym razem, gdy coś jest odrobinę za głośno – a po dwóch tygodniach wracasz do bezprzewodowego i tracisz to, dla czego poprowadziłeś kabel.

Optically to program w pasku menu właśnie do tego. Przechwytuje klawisze głośniej, ciszej i wyciszenia, zanim zajmie się nimi macOS, i prosi Raya, żeby zmienił swój własny poziom przez Twoją sieć lokalną. Kabel dalej niesie dźwięk. Konfiguracja to trzy rzeczy:

• Uprawnienie Dostępności, bo klawisze głośności to zdarzenia systemowe, których macOS nikomu nie przekazuje, a złapanie takiego klawisza jako pierwszy wymaga przechwytywania zdarzeń. Trzy klawisze, nic więcej nie jest czytane.
• Uprawnienie Sieci lokalnej, bo głośniki znajduje się, pytając sieć lokalną, kto w niej jest. Rozmawia z Rayem bezpośrednio – bez konta Sonos i bez usługi w chmurze po drodze.
• Jeden wybór: którego wyjścia dotyczą klawisze. Wybierz swoją stację dokującą lub interfejs, a klawisze wracają do normalnego zachowania macOS w chwili, gdy przełączysz się na słuchawki.

Przy pierwszym uruchomieniu zwykle sam znajduje głośnik, szukając strefy, która ma prawdziwe gniazdo optyczne i jednocześnie odtwarza wejście przewodowe. Sprawdza to też później: jeśli wybrany głośnik nie zgłasza wejścia przewodowego, pasek menu mówi o tym, zamiast wyglądać zdrowo, podczas gdy klawisze sterują niewłaściwym pokojem.

Wymaga macOS 14.4 lub nowszego, działa za darmo przez 14 dni bez karty i bez konta, a potem kosztuje 10 $ za jednego Maca.

Jeśli coś nadal jest nie tak

Wszystko inne – w tym „czy ta stacja dokująca zadziała” przed jej kupnem – pytaj. Rozwiązywanie problemów z samym programem znajdziesz na stronie pomocy.